Dileğim var bir tek:
Dingin bir ülkede
Deniz kıyısında ölmek;
Kumsalının üstünde,
O yüzdüğüm, her zaman,
Bir cennete nazır,
Yanında ormanı hazır,
Huzur dolu derinliklere uzanan.
Bedenim ne mezar ister,
Ne de mum ışıkları,
Örün sarmaşıkları
Bir yatak yapın yeter.
Benim için ne göz yaşı dökün,
Ne üzün kendinizi
Yalnız sonbahar, bırakın
Versin yapraklara dilini
Akarken bir küçük çay
Dalgacıklarında şırıltılı bir seda,
Ve çam ağaçlarının arasında
Görünürken ay,
Usulca öttürürken
Titreşen ahengini rüzgar
Ve üzerime ıhlamur
Çiçeklerini dökerken.
Artık bir gezgin
Olmayacağım vakit daha fazla
Anın
Hatıramı şefkatla.
Ve çoban yıldızı
Çamların üstündeyken artık
Yoldaşım olacak iyilik
Üstümde nazikçe gülecek yüzü;
Yaslı bir havada,
Deniz söyleyecek kederli nakaratlar
Ve ben tekrar
Toprak olcağım tenhada.
Mihai Eminescu
Çeviri: Osman Tuğlu