Bir Çocuğun Ölümü Üzerine

Masum kurban, yeryüzü yolculuğunda
Hiçbir şey görmedi ilkbahardan başka
Geriye boş bir bulut kaldı ve adı,
Görünmez bir resim, bir hayal, bir anı,
Hoşçakal çocuk, ellerimizden kaydın,
Şimdi dönüşü olmayan bir yoldasın.
Göremeyeceğiz seni yazın artık,
Bayrama döndüğünde hasatta ortalık.
Göremeyeceğiz seni çit önünde,
Çıplak ayaklarınla, çıplak gövdenle.
Seine perileri her yıl taçlandırırken,
Yeşil Lucienne kırlarında gezerken.
Sadık ellerle gözlerinde yol alan
Bu araba, seninle artık kırlardan
Kumsallardan geçemeyecek ne yazık!
Kaygı uyandırmayacak bizde artık,
Bakışın, tatlı dilin, iç çekişlerin.
Kiraz dudaklarınla kekeleyişin
Kulağına fısıldanan sözcükleri,
Sevindiremeyecek artık bizleri.
Annenin şimdiden göz koyduğu o yer
Hepimizin sonu olacak, hoşça kal!

André Chénier(1762-1794)
(Çev:Tozan Alkan)

Bir yanıt yazın

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.