Ben dizeler toplayan, sen çiçekler devşiren

“Fakat fırtınadaki korkunç rüzgar
Bütün tasarılarımı alıp götürdü…”

~ François Coppée, Haziran

“Sık sık düşündüğüm bir mutluluk rüyası,
Kırlara bakan bir barınak sahibi olmaktır…”

~ François Coppée, İç Gezinti

“Zira aşkla dolu kalbim
Acılarının arasında bulur,
Aziz çiçekler arasında senin bakışını
Ve kokular içinde senin nefesini…”

~ François Coppée, Mayıs

“Ve leylakların çiçek açtığını gördüm
Teskin edilemeyen acımla birlikte…”

~ François Coppée, Mayıs

“Fakat acı çekmekten yorulan kâlbim
Bu kuşları hayranlıkla izlerken onlara imreniyor
Bu kuşlar ki hayattan sadece bilirler
Şarkı söylemeyi, sevmeyi ve ölmeyi!”

~ François Coppée, Ağustos

“Ey toprak!
Hayat bir bilmecedir ve ölüm bir sırdır,
Fakat sen, rüzgârlar tarafından sallanan başakların
Ölülerle besleniyor yaşayanları beslemek içim…”

~ François Coppée, Toprak

“Ey anaç toprak, her yaratık sende
Arar hayatını ve sonunda sende bulur kabrini…”

~ François Coppée, Toprak

“Akşamın temiz, engin gökyüzünde
Daha şimdiden solgun birkaç yıldız ışıldar…”

~ François Coppée, Terasta

“Bu istasyonda inmeli miyim?
Hayır, Arzu, sahip olmaktan daha iyidir…”

~ François Coppée, Sevr İstasyonu


“Ben dizeler toplayan, sen çiçekler devşiren…”

~ François Coppée, Nakarat

“Yalnızlık ve vecd içinde yaşadı
Sonsuz bir rüyaya ruhunu yoğunlaştırarak
İlahi hiçlik içinde eritilmeden önce
Zaman onu çöp gibi zayıf ve cılız kılmıştı…”

~ François Coppée, Buda

“Her şey yaşar, herkes sever! 
Ve ben kederli ve yalnız dikilirim
İlkbahar semaında ölen bir ağaç gibi…”

~ François Coppée, Bunalımda Arzu

“Gel! Sana her şeyi vaat ediyorum,
Ruhumu ve kalbimi, kanımı ve tenimi…”

~ François Coppée, Bunalımda Arzu

“Bazen isterdim ki sonum yakın olsun…”

~ François Coppée, Bunalımda Arzu

“Ve umut benim için sadece bir göçmen kuş
Yuvasını yapmak için mezar seçmeye giden…”

~ François Coppée, Umutsuzca

“Bu sonsuz ve monoton melankoli
Bütün umudu ve sevme arzusunu alıp götüren…”

~ François Coppée, Sonbahar/Hüzün

“Fark ediyor ki son leylakla birlikte
Dün son kelebek de kayboldu gitti…”

~ François Coppée, Sonbahar/Hüzün

Kaynak: Dada Verd

Bir yanıt yazın

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.