Tutku
fırtınanın mağrur kralı
oturur dağ başında
Ömür tenlere siner
bir kadın bir adam
aynı akışta zor karşılaşır
Sonra herkes kendine döner
ama izi kalır ürperişte
öpüşlere gizli düşüncenin
Sıkı tut kirlenmesin
kimse bilmesin
korku büyür her sevinçte
Uyku önceleri yastığımda
uzak fısıltıları ateşsözlerin
birden uyanırım
rüzgarın girer içeri
Geriye kalanlar
anıların hırpaladığı gövdelerde
paylaşılan nektar
dudakların
büyülü uçuşların kanat çırpışı
Gecenin dansı biter
yıldız denize iner
Suda dalgın halkalar
sessizce büyür
Sesin derinde kalır
Sesin
Sesin
Derinde.
Neşe Yaşın