Yıllar önce bana dedin ki
“Beni hiç sevmiyor musun?”
Yüzüm kızardı ateşten
Mutlu ve kendinden geçercesine sana “Evet!” dedim
Dün yine çabalıyordun
Eski sözümü hatırlayayım diye
Soğuk ve aldırışsız sana dedim:
“Artık seni sevmiyorum!”
Vücudumun zerreleri feryat etti Vallahi!
Yalan söylüyorsun diye
Senden başka kimsenin adını anmaz
Senden başka kimseyi arzulamaz
Bir feryat boğazıma kadar geldi
Bu söz inanılacak gibi değil
Bütün dünya bilir ki, senden başka
Gönlümde ve ruhumda başka bir arzu yok
Fakat sustum ve sakince
Daralan kalbimde inleyişleri bastırıp
Kalbimin ızdırapları gizli kalsın diye
Gönlümü elimle bastırdım
Bakışımda bu sır ortaya çıkmıştı
“Ne zaman gönlüm sevgiden ayrı kaldı ki?
Sana bakmamak için
Gözlerim halının çiçeklerinde gezindi
Seni seviyorum da diyemem
Sonunda gurur beni hasta edecek
Çünkü şu gerçeği biliyorum
Artık beni sevmiyorsun…
Sîmîn Bihbehânî
