İnsan sessizlikte ve asansörlerde yaşlanmıyor Bizim için cennetten yer ayırtacak diye uğurluyorsun ölüleri İnsan haksızlığı ve atların titreyişini sevmiyor Çünkü tatlı tatlı yaşlanmanın da keyfi yok Kimsenin kimseye aşkı Ortadoğu’da planları altüst etmiyor
Mermisini evde unutmuş avcının şaşkınlığı Namlunun ucundaki kuşun hakikatine kader Üzülme sen en güzel yarının bir öncesisin Sen en kötü günün ta kendisisin En güzel gün gelmeden Asla şiir sevmemelisin
Sen şiir seversen uçaklar hakikate düşer Sen hepimizin yağmuru olsan seni sevmezdik Kimsenin yağmuru kimsenin sevgisine göre değil zaten
Annen çaya tek şeker atardı Çayın bile çığlığını öpsün diye Yüzü yere bakan dağları gösterirdi sana İncinmiş iki çirkin haydut olurduk Misafire çam kokulu ve süslü yorganlar çıkartan Taşra kadınlarını anlatmak istemek, şiirdir
Sus ve en kırgın ismini sakla herkeslerden Daha büyümeye niyetlenmemişsin Tali yolları kullanıyorsun, iyi Sana suyu hıfzetmek Bana apansız, bana gücenik belalar kaldı
Yer yatağındaki tarağı erkeğin akrep sanılır Sen ki kayıp kafiyeyi arama Hasan’la Hüseyin’e devam et Vefadır adı bunun Trenler gecikirse, görüşürüz
|
Mustafa Akar