بڭا صرسوكیلی قارء ، سڭا بن سویلیه یم؛
نە هویتدە شو قارشیڭده طوران اشعارم
برییغین سوزكه، صمیمیتی آنجق هنری؛
نه تصنع بیلیرم، چونكه، نه صنعتكارم
شعر اچون «كوز یاشی« دیرلر ؛ اونی بیلمم، یالڭز
عجزمڭ كریه سیدر بنجە بوتون آثارم
اغلارم، اغلاده مام؛ حس ایدرم، سویلیه مم؛
دیلی یوك كلبمڭ ، اوندن نه قدر بیزارم
اوقو، شاید سڭا بر حسلی یورك لازمسه؛
اوقو، زیرا اونی یازدم ایكی سوز یازدمسه
محمد عاكف
محمد عاكف
Bana sor sevgili kaari,sana ben söyleyeyim,
Ne hüviyette şu karşında duran eş’arım
Bir yığın söz ki,samimiyeti ancak hüneri;
Ne tasannu bilirim,çünkü ne sanatkârım
Şiir için ‘gözyaşı’derler; onu bilmem, yalnız
Aczimin giryesidir bence bütün âsarım
Ağlarım ağlatamam hissederim söyleyemem
Dili yok kalbimin ondan ne kadar bizârım
Oku ,şayed sana hisli bir yürek lâzımsa;
Oku ,zira onu yazdım ,iki söz yazdımsa