Oruç Aruoba, Şiir, Türk Şiiri

Yaşam (ki) 15-21

15.
Yaşamına güçlülük verecek tek şey,
güç eksikliği duyman olacak
– ancak bunu duyarsan; yaşama güçsüzlüğü çekersen
güçlülük arayışına girebilirsin; onu da – belki –
elde edebilirsin – ama edemeyebilirsin de…

Yaşam hep ya daha yüksek güce yönelmiştir,
ya da daha derine batışa…

Yaşamın,
ya yükselme,
ya da batma
olacak.

16.
Yaşamının inişleri çıkışları olacak gerçi
(bir gün öyle, bir gün böyle…);
ama göreceksin ki, yaşayacağın temel oluşum,
düşüş olacak: yeteneklerinin daralması;
yapabileceklerinin azalması; yaşama yürürüşünün
tık-nefes kalması – yaşam yolunun kısalması…

Yaşarken, sürekli, düştüğünü göreceksin-
çeşitli yüksekliklerden çeşitli derinliklere…

Yaşamın, düşüşün olacak.

Ama bu demek değildir ki yaşamın boşunaydı; önce
yükselip sonra düşerek, bir hiç oldu: Zaten, bu
yüksekliklere çıkıp, bu derinliklere düşmen, senin
yaşamının getirdiği zorunluktu – sen, sen olarak,
ancak ve zorunlu olarak, o yüksekliklere çıkıp,
ancak ve zorunlu olarak, o derinliklere düşebilen
olacaktın – oldun da, oluyorsun da,
daha da olacaksın.

Yaşamın, zaten, buydu;
bu olacak
– sen zaten, busun;
bu olacaksın.

O yükseklikler ne denli yüksek,o derinlikler ne denli derin olmuşsa, olacaksa,
yaşamın da o denli yüksek; o denli derin olmuş
– olacak- demektir.

Yaşamın, yüksekliklerin ile derinliklerin arasında
gidip
gelecek.

Yaşamın,
yüksek ve derin
olacak.

18.
Yaşamını birşey beklemeden yaşayacaksın.

Ne çok şey beklediğini biliyorsun;
gene, bekleyeceksin onları (elinde değil bu);
ama beklentilerinin ne ifade ettiklerini,
ne anlama geldiklerini – beklediğin, beklediklerin de,
birgün tutup gelirlerse, onların da
ne ifade edeceklerini, ne anlama geleceklerini-
bilerek yaşayacaksın.

Ne beklediğini bilerek – ama, beklemeden – yaşayacaksın: en çok beklediğinin de, gelse bile birgün,
hiçbirzaman beklediğin anlamda gelmeyeceğini
bilerek…

Yaşamın bir bekleme olacak – ama,
beklemeden yaşayacaksın.

19.
Yaşamın, beklediğinin gelmemesi – ki, işte:
senin de, gelmeyeceğini bildiğini beklemen olacak.

20.
Yaşamın yalnızca anlaşılamaz, bilinemez olmakla
kalmayacak, yer yer, yaşanamaz hâle de gelecek:-

Garip çelişkili yönelmelerinle, kendini öyle durumlara
sokacaksın ki, içinden çıkılamaz bile değil, daha, içine
girilemez bile olacaklar.

Yaşamdan ne istediğini bilememekle de
kalmayacaksın — bakacaksın ki,
ne olduğunu bilmediğin şeyler istemişsin;
istediğinin ne olduğunu bilmedende,
ne olduğunu bilmediğin şeyler yapmışsın.

Çelişkili eylemlerinle hem kendini hem de ilişkide
olduğun kişileri öyle durumlara sokmuş olacaksın ki,
sen de onlar da, ne yapılabileceğini bilemediğiniz
durumlarda kalacaksınız.

Anlaşılamaz, bilinemez, giderek, yaşanamaz bir yaşam
yaşayacaksın — bunu, üstelik, ötekilere de yaşatacaksın.

Yaşam yaşanamaz olacak–
senin için de, ötekiler için de…

Yaşamı, yaşayamayacaksın-ız.

21.
Yaşamında en zor işin, kendi yolunu yürümek olacak
– ve, ilişkin olan, önem ve değer verdiğin kişilere, bunu anlatmak; Yaşamının, yaşadığın kadarıyla,
yalnızca senin yaşamın olduğunu; aynı şeyin
onlar için de geçerli olduğunu; ilişkide olmanın da,
bu temel gerekliği engellemediğini,
engellememesi
gerektiğini…

Ama, anlatamayacaksın ki…
– Çünkü, daha kendin bile gereğince
anlamamış olacaksın bunu…

Oruç Aruoba

Leave a Comment