Neşe Yaşın, Şiir, Türk Şiiri

Sığınak

Bu şiire sığınıyorum
bana

verdiğin acıları
alıp gitsin diye

Tedirgin bekleyişler
ve yalnızlıkta haykıran sesler
sussun diye
çağırdım onu

En iyi o anlar beni
başımı yaslarım omuzuna
ve dizeler yaparız
fısıltılardan

Seni anlamaya çalıştık birlikte
sözcükler derinlere insin
çözsün diye düğümleri
geçtik en bilinmez denizleri

Bana hala seni sevdiğimi söyleyip durdu
ve hiçbir şarkı çağırmadı
yeni bir aşk için

Hiçbir avuntu yok artık
upuzun bir kumsalda
yapayalnız uyuyacağım
denizle konuşup sabaha kadar

Gün doğacak sonra
apaçık çipçirkin sırıtacak gerçek
Ve zaman
ıç çekerek sürüklenecek

Sevincim kırık bir sandalla
gidiyor uzaklara
Bir masal prensesi gibi yürüyüp aşka
bir dilenci olup çıktım dışarıya

Neşe Yaşın

Leave a Comment