Ahmet Veske, Şiir, Türk Şiiri

Ebabil

1.
kadim sırların koynunda gece
münzevi düşlerde dağılan aşk
bir bakışta kırılan sırça saray
dar-ı dünya ki hergün yeniden başlanan
hergün yeniden saçlarına taşınan güneş.

umutsuz ve muzmahil
geldim kapına
durdum divanına
savur beni.

ebabil
ilk taşı bana fırlat.

2.
dolar kıyılarımıza hüzzam şarkılar
gözlerden okununca fasl-ı hüzün
tenlerimizden kızılca bir şafak boşalır.

tepeden tırnağa bir nakş-ı hayal
gölgeniz ben olup çıkıyorum
bir bahar kuşlarını avlıyor.

3.
gülün muradı neyler iflah olmaz yarama
yıldızlar ki koyu mavi karanlığın havarileri
gecenin beyaz sesinde toprağa düşecekler.

ebabil
ipi çek
azat kıl acılarımı.

4.
gecenin koynunda anadan üryan
kutsanmış sularla yıkanan
keskin bir bıçağı kör kılan sevda.

ebabil
bir parçam yusuf
bir parçam züleyha.
yanlış yağmurları beklemekten uzak
onarıyorum yüreğimi kanatarak.

Ahmet Veskeebabil (3)