Çeviri Şiirler, Lorca, Sait Maden, Şiir

ağlamaya başlıyor gitar
kırılıyor tan kadehleri
ağlamaya başlıyor gitar
boş onu susturmak
elde değil onu susturmak
tekdüze bir ağlama
su nasıl ağlarsa
rüzgâr nasıl
yağan karda
elde değil onu susturmak
ağlıyor uzak şeyler uğruna
beyaz kamelyalar özleyen
sıcak güneyde kumlar
hedefsiz ok ağlaması
sabahsız akşam
ve ilk ölen kuş dalda
ah gitar ah
kötü yaralanmış yürek
beş kılıçla

Federico Garcia Lorca
Çeviren: Sait Madengitar-siiri

Çeviri Şiirler, Erdal Ceyhan, Lorca, Şiir

Ve Sonra

Zamanın
o gizemli yolları
yokoldu.

-Geriye bir çöl kaldı-

Tutkuların çeşmesi
kalbim yokoldu.

-Geriye bir çöl kaldı-

Şafağın izleri
ve saf öpücükler yokoldu.

-Geriye bir çöl kaldı
uzayıp gider bir çöl-

Federico Garcia Lorca
Çeviren:Erdal Ceyhan

Çeviri Şiirler, Lorca, Şiir

Şair Telefonda Sevgilisiyle Konuşuyor

Suladı sesin yüreğimin kumulunu
şu şirin tahta kulübede.
Çiçek açtı bahar güneyinde ayaklarımın
kuzeyinde alnımın bir eğrelti çiçeği.

Bir ışık çamı dar boşluğun içinde
türkü söyledi tansız, kaynaksız
ve kan ağlayan içim ilk defa
umut taçları astı çatıya.

Aktı içime o tatlı, uzak ses.
O tatlı, uzak ses tazeldei beni.
Tatlı, uzak, boğuk ses.

Karanlık, yaralı bir geyik kadar uzak.
Ve karda bir hıçkırık kadar tatlı.
Tatlı ve uzak ta iliklerimde.

Federico Garcia Lorca

Çeviri: Erdal Alova

Çeviri Şiirler, Lorca, Şiir

Karanlık Güvercinler Kasidesi

Dallarında defne ağaçlarının
İki karanlık güvercin gördüm,
Biri güneş,
Aydı diğeri.
Ey Küçük komşularım!
Neresi olacak söyleyin kabrimin yeri?
—Eteğimin dibinde. Diye söylendi Güneş.
—Gırtlağımın içinde. Dedi ay.
Oysa toprağı ben,
Bir parça bilip kendimden yarardım
İlerlemek için sürekli,
Kardan iki kartal gördüm sonra
Ve baştan ayağa çıplak bir kız
Ki kartallardan biri ötekiydi
Ama kız hiç kimse değildi.
Ey küçük kartallar,
Söyleyin bana bir!
Neresi olacak mezarımın yeri?
—Eteğimin dibinde. Diye söylendi Güneş.
—Gırtlağımın içinde. Dedi ay.
Dallarında defne ağaçlarının
İki çıplak güvercin gördüm,
Biri ötekiydi,
Ama hiç kimse değildi ikisi.

F.G. Lorca
Çeviri Şiirler, Lorca, Şiir

AH!

Feryat,
Bir servinin gölgesini düşürüyor
Rüzgâra.
( Bırakın bu ölüm geçidinde ağlayayım, bir başıma)
Bu cihanda her şey kırılmış diğeri içinde
Suskunluk dışında hiçbir şeyi kalmış insanın.
(Bir başıma ağlayayım bu ölüm geçidinde, bırakın)
Çarklar, Aydınlığını yitiren ufku
Öğütmüş dişleri arasında
(Size söyledim, bırakın ağlayayım bu ölüm geçidinde)

F.G. Lorca
Çeviri Şiirler, Lorca, Şiir

Deniz Suyu Balladı

Çok uzaklardan bir deniz güldü,
Dişleri köpükten,
Dudakları mavi göktendi.
Ey sinesi çıplak acılı kız!
Sen ne satıyorsun öyle?
—Ben, denizlerin suyunu satıyorum efendim.
Ey zenci çocuk!
Kanında katışık halde başka ne var senin?
—Denizlerin suyundan başka bir şey yok efendim
Bu acı dolu gözyaşları nereden akıyor anne?
—Denizlerin suyunu ağlıyorum ben.
Bu sonsuz acı ve kalbim!
Kaynağınızı nereden alırsınız?
—Deniz suyu zor ve acıdır, efendim.
Çok uzaklardan bir deniz güldü,
Dişleri köpükten,
Dudakları mavi göktendi.

F.G.Lorca
Çeviri Şiirler, Lorca, Şiir

Kaçışa Gazel

Birçok kere yitirdim denizde kendimi
Yeni kesilmiş çiçeklerle dolu kulaklarım
Dilim sevgiyle, acıyla dolu.
Birçok kere yitirdim denizde kendimi
Bazı çocukların kalbinde yitirdiğim gibi.
Kimse yoktur duymasın öpüşürken
Yüzü olmayan insanların gülümseyişini
Kimse yoktur dokunurken bir bebeğe unutsun
Durgun kafataslarını atların.
Çünkü aranır alında güller
O katı görünüşünü kemiklerin.
Başka işe yaramaz erkeğin elleri
Toprağın altındaki köklere benzemekten.
Bazı çocukların kalbinde yitirdiğim gibi
Birçok kere yitirdim denizde kendimi.
Gidiyorum aramaya, suyu bilmeden,
Beni çürütecek, ışık yüklü ölümleri.

Federico Garcia LORCA

Çeviri Şiirler, Lorca, Şiir

Sezilmemiş Aşka Gazel

Karnındaki karanlık manolyanın
Kimseler anlamadı kokusunu.
Acıttığını kimseler bilemedi
Dişlerinle sıktığın o aşk kuşunu.

Binlerce Acem tayı uykuya yattı
Alnının ay vurmuş alanında,
O senin kar düşmanı göğsünü
Kucaklarken dört gece kollarımla.

Bakışın, tohumların solgun dalıydı
Alçılar, yaseminler arasından.
Aradım vermek için yüreğimde
O fildişi mektupları her zaman diyen,

Her zaman: acımın bahçesi benim
Gövden her zaman, her zaman şaşırtıcı
Damarlarının kanıyla dolu ağzım,
Ağzın ölümüm için söndürdü ışığını.

Federico Garcia Lorca